Je bent nooit permanent dat ene

We zijn een product van onwaarheden en gedachten die de pijn niet willen voelen. Een aangedreven menigte waar steeds minder besef, laat staan onderscheidingsvermogen is om de absolute waarheid in zichzelf te ontdekken. 

 

Armoede meet men aan macht, status en inkomen, maar een diep verlangen naar zichzelf blijft permanent uit het hoofd, niet uit het hart. Het hart volgt haar passies en verlangens, is nooit ontrouw. Passie spreekt de taal van de ziel.

 

Generaties lang doen we de dingen zoals we ze doen. Geleerd en verbeterd, geperfectioneerd en geprevaleerd, zelfs doorgezet tot verzadiging. Van geest tot lichaam, van cel tot ziel.

 

Onze geest weet niks beter dan dat ene. Behoren tot de grootste groep onverschilligen is de weg van velen van ons. Ze spelen kaartspellen in groepjes tot diep in de nacht, drinken door tot ze zich niet meer verstaanbaar kunnen maken en spreken dan van plezier.

 

Genot zit hem in de afwezigheid van dat ene. Een diep gevoel van expressie waar alleen jij over bezit. Tot het moment dat jij doorhebt wat je werkelijk bent en wat je komt doen, is je leven een achtbaan van schijnbaar betekenisloze ervaringen.

 

Ervaringen die je nodig hebt om tot helderheid te komen en op een zeker moment, voor ieder mens, een keuze stelt. Wil ik door met de betekenisloosheid, waan ik mij tot de groep onverschilligen van vakantie tot vakantie, van feestdag tot feestdag? Of kijk ik eens diep naar datgene wat er voor mij werkelijk toe doet. 

 

Op dat kruispunt komt ieder mens. Soms één of twee keer in haar leven. Denk niet te lang in dat ene. Je bent nooit permanent dat ene.

Je bent altijd in beweging, wees trouw aan jezelf, niet aan de ander.